Mijn brede blik op cultuur

 Wow, hoe snel vliegt een schooljaar... Op 20 september 2023 schreef ik hier mijn eerste bericht, wat toen erg spannend was. Toegegeven, ondertussen voelt het echt niet meer spannend. Het doel van dit portfolio was cultuur verkennen, delen en vergroten. Alhoewel ik al liefhebber was, is me dit zeker gelukt. Zo leerde ik nieuwe genres van boeken kennen, volgde ik een auteurslezing en ontdekte ik dat er soms een mismatch kan ontstaan in verwachtingen.  Daarnaast leerde ik tijdens dit schooljaar een nieuw deeltje van mezelf kennen. Dit schooljaar moesten we erg veel teksten schrijven, inclusief deze blog. Ik koos voor het vak Nederlands vanwege mijn voorliefde voor de taal. Het verwoorden, vertellen en ombuigen van woorden of zinnen, vind ik, ingewikkeld en daarom interessant en inspirerend. Het vergde wat moed, maar op een gegeven moment deelde ik mijn blog met mijn omgeving. De reacties die ik kreeg, gaven mijn zelfbeeld een boost. Wanneer ik mijn berichten teruglees, ben ik we...

Daar lag je dan, een donkerrode kaft en vergeelde bladeren; een pareltje van €1,50. De rommelmarkt, een plek om heerlijk te snuisteren tussen interessante spullen én oude boeken. Ik hou van de sfeer, het 'gewone' menselijk contact en de aangeboden spulletjes die een stevige dosis nostalgie in mezelf oproepen. Bij een van de laatste kramen die we bezochten, stond er een kartonnen doos waar wat oude boeken in lagen. Bovenaan de stapel oude boeken lag dit boekje van Ernest Claes.  Donkerrode kaft, gouden gedrukte letters en binnenin stevig vergeelde bladeren. Je voelt het al, 'match made in heaven'. Deze uitgave bevat niet alleen het verhaal van 'De Witte'. Felix Timmermans zorgde, in deze 112de druk, ook nog voor 23 knappe illustraties.  Ernest Claes werd in 1885 geboren in Zichem. In 1920 bracht hij de eerste uitgave van 'De Witte' uit. Daarnaast schreef hij zijn hele leven lang verschillende gedichten, streekromans en dagboeken. Zijn geschriften werden m...

Voorlezen doet lezen... Voorlezen in het secundair onderwijs, dat klinkt misschien als een uitdaging. En toch beweert Hilde Bouwen, leerkracht Nederlands en schoolbibliothecaris aan het OLVI in Boom dat het fantastisch werkt. Ze kon haar collega's ook met deze 'voorleesmicrobe' besmetten. Ik probeerde het artikel van Fons magazine samen te vatten in een visuele mindmap en zal in deze blog uitgebreid stilstaan bij de info.  Je kan het je levendig voorstellen, de leerkracht wil voorlezen en de leerlingen denken dat ze zo lestijd zullen missen. Motivatie gegarandeerd! Zonder dat ze het weten werken ze aan woordenschatuibreiding door het verwerken van langere zinnen en verhaallijnen. Daarnaast verwerven ze sociaal-relationele competenties door zich in te leven in het verhaal en/of personage. Het verhaal kan een opstap zijn naar argumenteren en de bouwstenen van een verhaal opbouwen. Er zijn mogelijkheden genoeg. De lestijd wordt anders ingevuld en er ontstaat leesplezier. En da...

                                                                                                                                   Bruggen slaan en het zal beter gaan... Het artikel van Fons klinkt als muziek in de oren, maar de resultaten van onderzoeken die de geletterdheid van onze leerlingen onderzoeken, vertellen ons helaas andere dingen. Mogelijk fronst u de wenkbrauwen bij het zien van deze afkortingen. Ik zal even kaderen waarvoor bovenstaande acroniemen staan.  PIRLS,  In het vierde leerjaar van de basisschool worden leerlingen, om de vijf jaar, internationaal uitgebreid getest op hen ...

 ...omdat 'ondoden' ook gevoelens hebben? Een dagboek van een vijftienjarige, maar Nigel is niet zomaar een vijftienjarige. Hij is een vampier die erg probeert om zich door het leven te slepen. Een meisje van zijn klas, Chloë, brengt hier verandering in. Maar hoe leg je uit dat je verliefd bent, een vampier bent en dat jij en je ouders zichzelf in leven houden met bloed? Je voelt het waarschijnlijk zelf al, dit is een omslachtige situatie.  Tim Collins is een auteur die afkomstig is uit Manchester. Hij schreef tal van boeken en richt zich op volwassenen en jongeren. Zijn werken werden vertaald in meer dan 30 talen en hij won meerdere prijzen in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland. Bekende titels van deze schrijver zijn onder andere, Het dagboek van Nurdius Maximus, Avonturen van een superloser en Sherlock honds. Het boek dat ik gelezen heb, heeft nog een vervolg: Dagboek van een gedumpte vampier. Dit kenmerkt zijn boeken ook, meestal bestaan de titels uit meerdere delen....

Zijn we klaar voor het Regenboogplan? Vorig semester schreef ik een blog naar aanleiding van de resultaten die uit de enquete van Çavaria naar voren kwamen. Uit deze resultaten bleek dat 6 op 10 leerlingen die zich als lgbtqia+persoon identificeert zich niet veilig voelde op school. Weten jullie nog dat meneer Weyts deze resultaten minimaliseerde? Politiek partij Groen gaat aan de slag met deze resultaten en dient een voorstel in dat veel verder gaat dan het onderwijs. Ze pleiten voor een verankering van lgbtqia+-rechten in de grondwet.  'Vreugdedansje' Daar ben ik weer...  Nieuwe minimumdoelen rond gender en seksuele oriëntatie en genderinclusieve toiletten, daarnaast communicatie in genderinclusieve taal, allemaal in functie van een veilige schoolomgeving. Dit klinkt voor mij als muziek in mijn oren, maar wie moet die info gaan geven? Volgens het artikel wil men ook meer aandacht voor bovenstaande thema's in lerarenopleidingen en bijscholingen. Opnieuw, muziek in mijn o...

Ook dit semester ging ik op bezoek bij mijn collega's. We leren elkaar steeds beter kennen, wat maakt dat je anderen nu echt kan herkennen in hun manier van schrijven of hun woordkeuze. De personen in de klasgroep van Nederlands zijn zo gevarieerd, zo anders en toch is er steeds die gedeelde interesse, de taal. Ik ben echt dankbaar. Ook dit semester leerde ik weer bij en probeerde ik steeds meer in mezelf te geloven. En dat lukt, soms. :-)  Gluren bij de buren... Ik ging op bezoek bij de blog van Joren. Hij liet zich verrassen in een plaatselijk toneel, samen met zijn moeder. Het verhaal van het toneel dat Joren schetste was interessant. Daarnaast was ik erg gecharmeerd door de beschrijving van het gesprek, voorafgaand van het toneel, tussen Joren en zijn moeder. Hieronder kunnen jullie de reactie vinden die ik achterliet onder zijn bericht.  Dag Joren,  Mooi, vond ik, hoe je aan het begin van deze blog de dialoog tussen jou en je moeder neergeschreven hebt. De bezorgdhei...

Ik maak me zorgen over de zorg...  ( Cartoon | Lectrr , n.d.) BEFEZO, de beroepsfederatie voor zorgkundigen, trekt aan de alarmbel na een bevraging van de vierhonderd leerkrachten die les geven aan toekomstige zorgkundigen in het secundair onderwijs. 70 procent van deze leerkrachten geven aan dat hun leerlingen niet klaar zijn voor de arbeidsmarkt na hun opleiding. Wat mogelijk nog erger is, is dat de veiligheid en kwaliteit van de zorg in gedrang komt. De voorzitter van BEFEZO, Paul Cappelier, geeft aan dat het probleem ligt bij de huidige onderwijshervorming. Er zouden minder uren zorg gegeven worden, wat maakt dat er minder tijd is voor de inoefening van theoretische en praktische vaardigheden. Hij geeft aan dat de politiek, specifieker Ben Weyts en Hilde Crevits, maatregelen moeten nemen om deze negatieve tendens om te buigen.  Misschien vraag je jezelf nu af waarom ik dit thema in mijn blog bespreek. Wel, ooit was ik psychiatrisch verpleegkundige. Was inderdaad, want...

Racistische stereotypen, oeps, die zijn aan onze aandacht ontsnapt?!   Een ouder, Nadia Nsayi, schrok toen ze, tijdens het huiswerk maken, door het leerwerkboek bladerde met haar kinderen. Hier zag ze zwarte kinderen die afgebeeld worden in hutjes, een Aziatisch meisje van wie de vader in een wokrestaurant werkt en de mama die in de speelgoedfabriek aan de band werkt. Door deze beelden heeft Nsayi aan de alarmbel getrokken. Dit deed ze door een bericht te plaatsen op social media om zo direct contact te zoeken met de uitgeverij die deze werkboeken ontworpen heeft.  Op dit bericht heeft de desbetreffende uitgeverij gereageerd. Deze reactie was vooral gericht op de rechtzetting, toch vond ik de woordkeuze van de uitgeverij heel vreemd. Ze geven aan dat er soms nog zaken zijn 'die aan hun aandacht ontsnappen'. Dat blijkt te kloppen volgens het artikel, want ook in andere boeken, ook van andere uitgeverijen, blijken er nog van deze stereotiepen voor te komen. Misschien is dit naïe...

  Ons IQ, ofwel het intelligentie quotiënt zet de intelligentie van een persoon om in een getal. Niet iedereen kent dit getal, het kan enkel door specifieke testing bekomen worden. Gemiddeld ligt dit getal tussen 90 en 110, tot 120 zit je in een bovengemiddeld niveau en vanaf 130 spreken we van een hoogbegaafd niveau. Uitzonderlijk, zou je denken, maar niets is minder waar. In België zou liefst 2,3 procent een hoog IQ hebben. Bijna 10 procent van de leerlingen zou een IQ hebben boven 120, wat overeenkomt met sterk cognitief functionerend. Daarnaast zou er in elke klas één leerling zitten met een IQ boven de 130.  Hoe komt het dat we deze leerlingen niet opmerken in ons huidig onderwijs? Hiervoor hebben we, als leerkracht, kennis nodig. Dit kan in een navorming voor leerkrachten die al voor de klas staan, maar ook in de lerarenopleiding zou hiervoor meer aandacht moeten zijn, stelt Lore Dewulf, expert hoogbegaafdheid. Betrokken communicatie tussen ouders en school over eventuel...

Muziek is een wereld op zichzelf, met een taal die we allemaal begrijpen, op onze eigen manier.    Piaf! The Show is, sinds 2015, wereldwijd bekend en zorgde ondertussen al voor een miljoen verkochte tickets. In twee delen van 45 minuten werden we door de hoofdrolspeelster, Nathalie Lermitte, meegenomen door de carrière van Edith Piaf. Deze voorstelling is een hulde aan deze fantastische zangeres. Dat er dus 60 jaar na haar overlijden een show over haar wordt gemaakt, is niet zo vreemd. Edith Piaf, ofwel Edith Giovanna Gassion is een erg belangrijke dame geweest in de muziekwereld. Haar stemgeluid, vriendelijk gezicht en bekende teksten laten nog steeds indruk na. Haar leven was pittig, ze leed aan verschillende gezondheidsproblemen en werd maar 47 jaar.  De musical werd gespeeld in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Deze zaal mocht al heel wat bekende entourages ontvangen. Denk hierbij aan Cats, Les Miserables, The Sound of Music of Grease. Men kan er zo'n 2000 bezoekers o...